و بر قطعه آجرى در تنور مىگذارند تا نزديك به آن شود كه آتش بگيرد سپس كندر و خون سياوشان از هركدام پنج جزء ، ايرسا و زرآوند مد حرج از هر كدام دو جزء گرفته همه را مىكوبند و مىبيزند و بر لثه‌ها مىمالند تا گوشت نو بياورد 72 - سنون المر : مرمكى ، گل انار فارسى ، كف دريا از هركدام دو جزء خون سياوشان نصف جزء ، پوست انار ترش ، تباشير از هركدام يك جزء همه را كوفته و بيخته و بر لثه‌ها مىپاشند و يك ساعت آن را در دهان نگاه داشته و آنگاه بيرون مىريزند اين سنون از عفونت و فاسد شدن لثه‌ها و خون‌ريزى از آنها و لزج شدنشان جلوگيرى مىكند . 73 - سنون الودع : براى دندان لق ، گوش ماهى ( صدف ) سوخته و سرنج را به اندازه مساوى كوفته و بيخته و بر دندانها مىمالند . باب دوازدهم حرف " ش " 1 - شربتى كه براى سودا مفيد است و نيروبخش مىباشد : عرق گاو زبان سه اوقيه ، عرق بيد مشك دو اوقيه ، گلاب نيم اوقيه ، قند سفيد به قدر شيرينى ، زعفران باندازه‌اى كه دارو را رنگ كند ، تخم بالنگو دو مثقال تخم ريحان يك مثقال آنها را ممزوج كرده مىآشامند . 2 - شربت ديگر كه براى سودا مفيد است : سه مثقال بادرنجبويه را در سى مثقال عرق گاو زبان مىجوشانند تا نصف شود سپس آن را صاف كرده و بقدرى كه شيرين شود شربت سيب شيرين به آن افزوده و دو مثقال تخم بالنگو و يك مثقال تخم ريحان با آن آميخته مىآشامند . 3 - شربت ديگر كه نيز براى سودا سودمند است : سه مثقال برگ گاو زبان را در سى مثقال آب مىجوشانند تا نصف شود آنگاه دو مثقال